At heto na ang ating kwentong bus!

Standard

10:30 na. Late ako. May inasikaso pa kasi akong importanteng mahalaga. O diba, ganun ko inemphasize ang importance niya!

Ok lang. Unang late ko pa lang naman sa buong buwan na to. Hindi naman siguro ganun kalaking kasalanan un. Nagmamadali na akong pumunta sa kanto para mag-abang ng bus. Wala ng dumadaan samen. Kailangan ko ng pumunta sa terminal kasi doon na sila nagsasakay pag ganitong gabi na.

Hinabol ko pa ang unang bus ng Cher na dumaan. Hindi ko na naabutan. Badtrip. Kino-consider ko na kasi ang Cher as service ko papuntang work. Mabilis kasi tong green na bus na to. Malakas ang aircon at may audio, video on board pa! Astig!

Bigo ako. Hindi ko na siya naabutan. Siyempre yung next na bus na ung sasakyan ko. Kaso late na ako. Maghihintay pa un ng pasahero. May biglang dumating na bus. Hindi siya Cher at hindi siya aircon. Wala sa nabanggit kumbaga. No-choice, kapit sa patalim. Sumakay ako. Bakit? Kasi may nakita akong poging pasahero. Haha. Reasonable naman diba? Hehe.

Umupo ako sa likod nung dalawang guwapong sinasabi ko. Kaso, mukhang nagkamali ang singkit kong mga mata this time. Hindi pala sila guwapo. Maganda pala sila. Massakit man sabihin, bakla sila. Sayang ang lahi. Tsk tsk.

Usok. Baho. Usok. Alog. Ingay. Pawis. Inis. Yan ang makukuha mo sa ordinary na bus. Hindi ko sila sinisiraan dahil sila ang kumupkop saken nung mga panahong estudayante pa ako. Mura kasi tas me discount pa pag isinigaw mo sa konduktor na “estudyante po!” sigaw talaga. Kasi hindi niya maririnig. Maingay kasi open ang bus. Ayun

Baho. Baho ng katabi mo o ng usok na hahalik sayong pisngi. Dito pagsakay mo amoy baby ka. Pero pagbaba mo, ang kapal na ng mukha mo-dahil sa usok. Hindi rin ideal matulog dito kasi maalog. pwede sigurong makatulog ka. Once na mauntog ka ng malakas sa dingding ng bus, malamang tulog kah!

Nakakaasar din yung mga katabi mong pawisin at natutulog pa. Yung tipong mahihiga na sa iyo. Damahin mo ang pawis ng katabi mo na dumadampi at nanunuot sa balat mong bagong lotion ng SSS (Skin-so-Soft).

Asar pa pala ang siksikan sa bus. Lalo na pag nakatayo ka at may pilit ding idinidikit sa iyo na nakatayo din. Bahala ka na sa iisipin mo pero yun na yun.

I am nothing against our obese friends. Ang akin lang, it’s either kawawa sila kung sa dulo na sila makaupo, isang pisngi na lang siguro ang makakaupo sa kanila. O kawawa ung katabi nila kasi 1. Maiipit siya or 2. Malalaglag siya pag sa dulo nakaupo. Yun lang ang masaklap na kapalaran na naghihintay sa kanya.

At siyempre, kapag minamalas-malas ka pa eh tatagal ka sa ganung mga sitwasyon kasi trapik. Gudlak.

Advertisements

One response »

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Baguhin )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Baguhin )

Connecting to %s