Ang pagtutuos…

Standard

Nagulat ako.

Pauwi na kame nun. Tapos na kasi shift namen. Nag-shut down na kame ng PC at nag-log out sa Elid. Sumaglit lang kami sa CR. Hindi ko akalain na yung saglit na yun ay magiging panghabambuhay para sa amin ni Ate Nancy.

Outer space. Mga heavenly bodies na himalang nakalutang sa kalawakan. Kung bakit yun napasok sa usapan ay dahil dito;

Nagulat ako. Pagbukas ko ng pinto sapaborito kong cubicle ay may sumapak sa akin. Wala akong kalaban-labang sinaktan.

Ano yun? May nakita ako. Lulutang-lutang. Malupit pa sa Milky Way!

Put..@#*#%#&! TAE! Haha.

Natawa na lang ako sa kababuyang nakabuyangyang sa harap ko. Hindi ako nakatiis sa nakita, isinara ko ang pinto at kinumbinsi ang sarili ko na hindi totoo ang nakita.

Natawa rin si ate  Nancy sa reaksyon ko. Ikaw ba naman, magulantang sa taeng naghihintay sa iyo na wala ka namang kasalanan sa nagyari, ewan ko lang kung hindi ka magulat at matawa.

Akala ko tapos na ang pagtutuos naming dalawa. Pero hindi ako nakatiis. Flinush ko ang siya sa pamamagitan ng aking mahiwagang kanang paa.

Damang-dama ko ang hirap ng kung sino man ang nagmamay-ari sa kanya. Kung kaya ito marahil ang dahilan kung bakit niya nakalimutan na pormal na magpaalam sa kanya.

TAE siya! Nanalo ako. Haha. Ngayon, nang dahil sa ginawa ko, malamang ay masaya na siya kapiling ang maga kauri niya. Kung saan man yun, malamang hindi sa langit o impiyerno, at wag mo nang alamin kung saan. Wala na akong pakialam.

Advertisements

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Baguhin )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Baguhin )

Connecting to %s